Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2026

Real Estate

Ρυθμίσεις δανείων μέσω εκούσιας εκποίησης δευτερευόντων ακινήτων

Feed image

Σε μια προσπάθεια εξυγίανσης των δανειακών υποχρεώσεων και προστασίας της κύριας κατοικίας, 675 δανειολήπτες προχωρούν στην εκούσια εκποίηση δευτερευόντων ακινήτων τους. Η διαδικασία αυτή αποτελεί το κλειδί για την επίτευξη βιώσιμων ρυθμίσεων, οι οποίες περιλαμβάνουν μακροχρόνια αποπληρωμή έως 35 έτη, καθώς και σημαντικές διαγραφές οφειλών.

Η στρατηγική για τη διάσωση της πρώτης κατοικίας

Η στρατηγική που ακολουθείται επικεντρώνεται στην αποδέσμευση των δανειοληπτών από το βάρος των δευτερευόντων ακινήτων, όπως εξοχικές κατοικίες ή οικόπεδα. Μέσω της εκούσιας πώλησης των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων, επιτυγχάνεται η απομείωση του συνολικού χρέους, γεγονός που καθιστά εφικτή τη διατήρηση του βασικού ακινήτου που χρησιμοποιείται ως κύρια κατοικία.

Οι ρυθμίσεις που προκύπτουν από αυτή τη διαδικασία στοχεύουν στην οριστική διευθέτηση των οφειλών, παρέχοντας στους δανειολήπτες τη δυνατότητα να ανταποκριθούν στις δόσεις τους σε βάθος χρόνου που φτάνει έως και τα 35 έτη. Η διαγραφή μέρους του χρέους λειτουργεί ως κίνητρο για τους δανειολήπτες που επιλέγουν να συνεργαστούν με τους πιστωτές για την εξεύρεση λύσης.

Τα οφέλη των νέων ρυθμίσεων

Η διαδικασία αυτή προσφέρει στους δανειολήπτες τα εξής πλεονεκτήματα:

  • Διαγραφή οφειλών: Η εκποίηση των δευτερευόντων ακινήτων συνοδεύεται από γενναία διαγραφή μέρους του χρέους, μειώνοντας άμεσα το υπόλοιπο της οφειλής.
  • Μακροχρόνια αποπληρωμή: Οι νέες ρυθμίσεις επιτρέπουν την αποπληρωμή του εναπομείναντος ποσού σε διάστημα έως 35 χρόνια, καθιστώντας τις μηνιαίες δόσεις πιο διαχειρίσιμες.
  • Διασφάλιση κύριας κατοικίας: Η οριστική ρύθμιση του δανείου εξασφαλίζει το βασικό κεραμίδι του δανειολήπτη, προστατεύοντάς το από μελλοντικούς κινδύνους πλειστηριασμού.

Η συγκεκριμένη πρακτική εφαρμόζεται σε 675 περιπτώσεις, αποτελώντας ένα εργαλείο για την αντιμετώπιση του προβλήματος των μη εξυπηρετούμενων δανείων, δίνοντας προτεραιότητα στη διατήρηση της πρώτης κατοικίας έναντι της ρευστοποίησης δευτερευόντων περιουσιακών στοιχείων.