Σε κατάσταση καθιστικής ζωής το ένα τέταρτο των εφήβων παγκοσμίως

Σε κατάσταση καθιστικής ζωής βρίσκεται το ένα τέταρτο των εφήβων παγκοσμίως, σύμφωνα με νέα μελέτη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Lancet Global Health. Τα στοιχεία δείχνουν ότι περίπου 240 εκατομμύρια νέοι ηλικίας 11 έως 17 ετών δεν συμπληρώνουν ούτε μία ημέρα με 60 λεπτά σωματικής δραστηριότητας την εβδομάδα, ενώ η κατάσταση παραμένει αμετάβλητη τα τελευταία 15 χρόνια παρά τις διεθνείς προσπάθειες για την ενίσχυση της άσκησης.

Τα δεδομένα της μελέτης

Η έρευνα, η οποία βασίστηκε σε στοιχεία από περισσότερους από 3,2 εκατομμύρια εφήβους σε 140 χώρες, αποκαλύπτει ότι μόλις το 14% των νέων επιτυγχάνει τον στόχο των 60 λεπτών μέτριας έως έντονης σωματικής δραστηριότητας καθημερινά. Κατά μέσο όρο, οι έφηβοι ασκούνται 2,7 ημέρες την εβδομάδα. Ο γενικός διευθυντής του ΠΟΥ, Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, χαρακτήρισε ανησυχητική την έλλειψη προόδου, υπογραμμίζοντας ότι η ανεπαρκής σωματική δραστηριότητα συνδέεται άμεσα με κινδύνους για την υγεία, όπως οι καρδιαγγειακές παθήσεις, ο διαβήτης τύπου 2 και ορισμένες μορφές καρκίνου.

Το χάσμα μεταξύ των φύλων

Η μελέτη καταγράφει σημαντικές διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα. Το 28% των κοριτσιών δήλωσε ότι δεν συμπλήρωσε ούτε μία ημέρα άσκησης την προηγούμενη εβδομάδα, σε σύγκριση με το 22% των αγοριών. Αντίστοιχα, το 11% των κοριτσιών ασκείται καθημερινά, έναντι 17% των αγοριών. Η διαφορά αυτή παρατηρείται σχεδόν στο σύνολο των χωρών που εξετάστηκαν.

Παράγοντες που περιορίζουν τη δραστηριότητα

Η σωματική δραστηριότητα των νέων επηρεάζεται από ένα πλέγμα παραγόντων, όπως ο πολεοδομικός σχεδιασμός, η πρόσβαση σε ασφαλείς δημόσιους χώρους, οι συνθήκες μετακίνησης, το σχολικό περιβάλλον και οι κοινωνικές αντιλήψεις. Παράλληλα, το οικονομικό κόστος και ο τρόπος ζωής που προσανατολίζεται ολοένα και περισσότερο στη χρήση οθονών περιορίζουν τις ευκαιρίες για κίνηση. Στη Ναμίμπια, το Νεπάλ και τις Φιλιππίνες, το 40% των εφήβων αναφέρει πλήρη έλλειψη σωματικής δραστηριότητας, ενώ στη Σερβία και το Μπαγκλαντές το ποσοστό εκείνων που ασκούνται καθημερινά υπερβαίνει το 30%.

Αναζήτηση λύσεων και επόμενα βήματα

Σύμφωνα με τον Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, η αντιμετώπιση του φαινομένου δεν μπορεί να στηρίζεται αποκλειστικά σε παραινέσεις προς τους νέους. Ο ΠΟΥ ζητά την εφαρμογή δυναμικών μέτρων που θα περιλαμβάνουν την εκπαίδευση, τις μεταφορές και τον αθλητισμό, με στόχο τη δημιουργία υποδομών που καθιστούν την άσκηση εύκολη, ασφαλή και οικονομικά προσιτή. Προτεραιότητα αποτελεί η διασφάλιση ότι σχολεία, δρόμοι και γειτονιές θα προσφέρουν δυνατότητες για παιχνίδι και κίνηση, αίροντας παράλληλα τα εμπόδια που αντιμετωπίζουν ειδικότερα τα κορίτσια.