Ανακαλύφθηκε ο Infernogallus jamesi: Ο πρώτος καρποφάγος δεινόσαυρος

Ένας μικρόσωμος δεινόσαυρος με ιδιαίτερες διατροφικές συνήθειες, που έζησε πριν από περίπου 66 εκατομμύρια χρόνια, έρχεται να ανατρέψει τα δεδομένα για την παλαιοντολογία. Ο Infernogallus jamesi, ο οποίος έλαβε το παρατσούκλι «κότα της Κόλασης» λόγω της περιοχής όπου εντοπίστηκαν τα απολιθώματά του, αποτελεί τον πρώτο γνωστό μη πτηνό δεινόσαυρο με σαφείς ανατομικές προσαρμογές στην καρποφαγία.

Ανατομικά χαρακτηριστικά και διατροφή

Ο Infernogallus ανήκε στους ωιραπτορόσαυρους, μια ομάδα θηρόποδων δεινοσαύρων που αποτελεί μέρος της εξελικτικής γραμμής η οποία περιλαμβάνει και τα σημερινά πτηνά. Με μέγεθος αντίστοιχο μιας γαλοπούλας, μήκος περίπου 1,5 μέτρο και βάρος 11-12 κιλά, το ζώο διέθετε κεφάλι που θύμιζε παπαγάλο. Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2026 στο περιοδικό Nature Communications, ο δεινόσαυρος αυτός είχε αναπτύξει εξειδικευμένες ικανότητες για να καταναλώνει μαλακές φυτικές τροφές, κυρίως σαρκώδεις καρπούς όπως μούρα και δρύπες.

Η ανάλυση απολιθωμένων κρανιακών οστών, μέσω αξονικών τομογραφιών, αποκάλυψε τρία βασικά χαρακτηριστικά που επέτρεπαν στο ζώο να μασά την τροφή του: μια ασυνήθιστη διάταξη μυών για κινήσεις μάσησης μπρος-πίσω, μια κινητή άρθρωση που επέτρεπε στην κάτω γνάθο να ολισθαίνει προς τα εμπρός και αυλακώσεις στο ράμφος για τον τεμαχισμό και την πολτοποίηση της τροφής. Ο Gregory Funston, παλαιοντολόγος του Stony Brook University και επικεφαλής της μελέτης, εξηγεί ότι η αντικατάσταση των δοντιών από ράμφος διεύρυνε σημαντικά τις διαθέσιμες πηγές τροφής για το είδος.

Ο βιότοπος στο Hell Creek

Το όνομα του δεινοσαύρου προέρχεται από τον γεωλογικό σχηματισμό Hell Creek στη Βόρεια Αμερική, ο οποίος εκτείνεται στις πολιτείες Montana, Wyoming, North Dakota και South Dakota. Εκεί, ο Infernogallus ζούσε σε ένα υποτροπικό παράκτιο οικοσύστημα με πλημμυρικές πεδιάδες, μοιραζόμενος τον χώρο με γνωστά είδη όπως ο Tyrannosaurus rex, ο Triceratops και ο Ankylosaurus. Αν και τα απολιθώματα δεν επιβεβαιώνουν την ύπαρξη φτερών στο σώμα του, οι ερευνητές θεωρούν την παρουσία τους εξαιρετικά πιθανή, βασιζόμενοι στα χαρακτηριστικά συγγενικών ειδών.

Σχέση με την εξέλιξη των φυτών

Η ανακάλυψη παρέχει νέα στοιχεία για τη συνύπαρξη των δεινοσαύρων με τα ανθοφόρα φυτά, τα οποία εμφανίστηκαν πριν από περίπου 130-140 εκατομμύρια χρόνια. Ο Thomas Dudgeon, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Royal Ontario Museum και συν-συγγραφέας της μελέτης, επισημαίνει ότι η ανατομία του Infernogallus είναι ασυνήθιστη, υποδεικνύοντας ότι οι διατροφικές προσαρμογές της συγκεκριμένης ομάδας δεινοσαύρων ενδέχεται να εξελίχθηκαν παράλληλα με τη διαθεσιμότητα μεγαλύτερων και πιο σαρκωδών καρπών. Επιπλέον, οι επιστήμονες εξετάζουν το ενδεχόμενο ο δεινόσαυρος να έπαιζε καθοριστικό ρόλο στη διασπορά σπόρων στο προϊστορικό περιβάλλον, λειτουργία που επιτελούν και σήμερα πολλά καρποφάγα ζώα.